- Chodzi nam o ważną funkcję w RFN. - Co? Gdzie?
Nie ma mowy! Tu jest Annett. I moja mama jest chora...
Nie pojadę na Zachód...
Jeśli Martin podejmie współpracę, umieścimy cię w kolejce do przeszczepu.
- Gdzie jesteśmy? - W Bonn.
Nikt nie może wiedzieć, kim jesteś i co tu robisz.
- A co robię? - Dostaniesz się do tajnych dokumentów.
Przeczytasz je i sfotografujesz.
Będziesz adiutantem generała. Nazywasz się teraz Moritz Stamm.
A co z prawdziwym Stammem?
Pani Werner usłyszała, jak rozmawiam przez telefon z kimś z NRD.
Wlej jej trochę do kieliszka.
Jutro niczego nie będzie pamiętać.
Baza Ferdinand Braun Daun, RFN - koniec lipca 1983
...oczekuje się po Manfredzie Wörnerze stabilnej polityki.
Minister Obrony Narodowej RFN...
...pozostają wymierzone w cele na terenie RFN...
...pociski wciąż będą konstruowane.
Oba rodzaje zostaną rozmieszczone w Europie, ale...
Przestaniesz wreszcie, Stamm?
- Zaraz szlag mnie tu trafi. - Poważnie?
Życie w Brunszwiku było bardziej ekscytujące?
Stamm, Edel, pakujcie manatki.
- Dokąd jedziemy? - Dowiecie się.
Nie czytaj tych bzdur. Mózg ci się zlasuje.
Marzę o społeczeństwie wolnym od przemocy, Kramer.
Dom państwa Edelów, Daun, RFN
Uschi!
Weinberger mówi, że Sowieci tworzą
wojenną machinę zorientowaną na dominację nad światem.
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich
przyrzeka, że nie użyje broni jądrowej jako pierwszy.
Ten efekt wywołała niewątpliwie powszechnie znana wiarygodność Moskwy.
Zatem po co rozmieszczono sowieckie rakiety?
Nie chcemy ich! I mówimy to głośno.
Pojedziecie przodem do Bonn na konferencję ws. bezpieczeństwa.
Zameldujcie się w hotelu Herder punktualnie w południe.
Dyrektor pokaże wam pokoje, menu i harmonogram.
Upewnicie się, że wszystko jest w porządku.
Generał przybędzie jutro rano.
Nie, tego nie może być.
Dopilnujcie, by Henrik Mayer otrzymał specjalny pokój.
- A kto to jest? - Główny analityk NATO.
Przedstawi wstępne dane dotyczące ataku rakietami krótkiego zasięgu.
Ataku?! Mówisz poważnie?
Odmaszerować!
.:: GrupaHatak.pl ::. .:: seriale-asd.pl ::.
{c:$aaeeff}Deutschland 83 II: Odważny facet
{c:$aaeeff}Tłumaczenie: kat Korekta: sindar
Guzik. Od munduru oficerskiego.
Od 2 tygodni próbuję sobie przypomnieć powrót z waszej imprezy.
I wciąż widzę porucznika Stamma stojącego w mojej sypialni.
- Adiutanta Wolfganga? No, no! - Nie pieprzyliśmy się.
Ale byłam w koszuli nocnej, więc chyba mnie rozebrał!
Byłaś pijana. Odwiózł cię do domu.
- Dlatego był w twojej sypialni. - Nie, nie!
Przypomniało mi się coś jeszcze, kiedy znalazłam ten guzik.
Wcześniej dzwonił gdzieś do NRD.
Że co?
Słyszałam go! I spojrzał na mnie, jakbym przyłapała go na masturbacji!
- Renate! - No Uschi!
- On jest szpiegiem! - Z pewnością.
I miałaś w majtkach tajne plany wojskowe?
Musisz powiedzieć Wolfgangowi!
Wiesz co, Renate?
Yvonne wróciła do tej komuny w Kolonii. A jej ojciec nawet nie zauważył.
Bo właśnie jest w drodze do Bonn
i planuje z Amerykanami III Wojnę Światową!
Ale gdy już znajdzie dla mnie tę jedną minutę,
to z pewnością opowiem mu o twych pijackich fantazjach seksualnych!
Dokumenty, proszę.
W porządku. Można jechać.
Hotel Herder, Bonn, RFN
...w życiu codziennym, gdy wypływa na wierzch termin "wyścig zbrojeń"...
Obsługa hotelowa!
- Słucham? - Obsługa!
Jak się pan nazywa?
Stamm. Porucznik Moritz Stamm.
A prawdziwe imię? To nadane w NRD?
Nie wiem, o czym pani mówi.
Dobrze. Nie spękaliście na muszce.
To pluskwa zasilana baterią. Umieśćcie ją w pokoju Henrika Mayera.
- Kim pani jest? - Pracuję dla Tischbiera.
Mamy tu ekipę. Ja dowodzę operacją.
- Co z moją matką? - Waszą matką?
Niczego nie zrobię, póki nie dowiem się, czy jej pomogliście.
- Ja o niczym nie wiem. - Ale Tischbier wie.
Chcę z nim porozmawiać. Dziś.
Co by pani zrobiła, gdybym wyjawił prawdziwe imię?
- Zastrzeliłaby mnie pani? - Tak.
To jeden z naszych najlepszych apartamentów.
- Spał tu sam Hitler. - Pan Mayer będzie zachwycony.
Führer uwielbiał ten pokój.
Z okna rozciąga się widok na Siedmiogórze.
- To tam Zygfryd zabił smoka. - Znam tę opowieść.
Wszystkie nowoczesne luksusy: ogrzewanie, radiobudzik,
3 kanały telewizyjne, pilot do telewizora...
Proszę, nawet regulacja oświetlenia.
Rozjaśnianie i przyciemnianie.
Przejdźmy do apartamentu generała Jacksona.
Poradzisz sobie sam?
- Do potem. - Tak.
Chodźmy zatem.
Złoży pan zamówienie?
Tak. Chciałbym zamówić stek.
Fillet, Rump, Sirloin czy Ribeye?
Normalny stek. Wołowy.
- Polecam fileta. - Dobrze.
- Jest pan sam? - Wkrótce dołączy do mnie kolega.
A numer pańskiego pokoju?
- Słucham? - W którym pokoju pan mieszka?
- Przykro mi, mam dziewczynę. - To miło.
Ale muszę obciążyć rachunkiem pana pokój.
Przepraszam. 403.
Dobrze. Jeden stek wołowy.
SPOTKANIE TERAZ PRZY SCHODACH W PARKU
- Petra... - Nie tak szybko, skarbie.
Idź pierwszy. Będę za tobą.
Jak się czuje moja matka?
Bardzo dobrze. Dbamy o nią.
A co z przeszczepem? Jest na liście oczekujących?
Twoja ciotka nad tym pracuje.
Jak to "pracuje"?
Tak jak ja pracuję nad sfotografowaniem tajnych amerykańskich dokumentów?
I czekam na ciebie diabli wiedzą gdzie?
Od tygodni nie rozmawiałem z mamą, ani z dziewczyną.
Przecież raz zadzwoniłeś, nieprawdaż?
Przynajmniej nie próbowałeś ponownie.
Twoja matka będzie na liście. Możesz być spokojny.
Dopilnuj, by Annett otrzymała ten list.
Jutro wieczorem. Między 20 a 22.
Wtedy odbędzie się kolacja dla delegatów.
Gdy będą się obżerać, ukradniesz natowski raport.
- Gdzie będzie? - W pokoju Mayera.
Nina powie ci więcej. I jeszcze jedno:
odtąd komunikujemy się szyfrem. Naucz się go i spal kartkę.
Teraz ja pójdę w swoją stronę, a ty wrócisz do hotelu.
Nie spuszczaj zdobyczy z oczu, Kolibrze.
Jeśli Zachód nas zaatakuje, będziemy przygotowani.
Podłożyliście urządzenie?
- Tak. - Dobrze.
Oto plan.
Ochrona na tych konferencjach zawsze jest taka sama.
Dwaj żandarmi przed drzwiami.
- Mayer zamknie raport w sejfie. - W sejfie?
W pokoju. Kapitaliści kupują coś i potem boją się, że ktoś im to ukradnie.
Widzicie torbę?
- Tak. - Jest w niej wszystko.
Uniwersytet Fryderyka Wilhelma, Bonn, RFN
Nie ma demokracji. Ani w NRD, ani w RFN.
W obu panuje despotyczny militaryzm.
Zaś światowy protest przeciwko agresji militarnej
musi rozpocząć się tu, gdzie czujemy ją codziennie.
Opór przez solidarność!
Spójrzcie, co miało dziś miejsce.
Franz Josef Strauss, który "komuchów zjada na śniadanie",
dał swemu arcywrogowi Honeckerowi miliard marek niemieckich!
A dlaczego?
- By Kohl mógł odwrócić naszą uwagę! - Kohl won!
- Wykopać ich! - Podczas gdy on sam
pozwala Amerykanom rozmieszczać głowice nuklearne na naszym podwórku!
"Nie" dla Bonn, "nie" dla Berlina, "nie" dla Waszyngtonu!
Ale "tak" dla pokoju!
Masowe protesty przeciw wojnie jądrowej miały dziś miejsce na całym świecie.
Kanclerz Helmut Kohl powtórzył, że RFN pragnie pokoju
w swoim wystąpieniu na Światowym Dniu Pokoju.
Dodał, że wyścig zbrojeń i nieufność między narodami
nie zakończą się w drodze protestu, lecz negocjacji.
Gdyby miała wybuchnąć wojna, byłby to kres istnienia RFN,
jak również kres istnienia NRD.
Panie Tischbier?
- Kapitalne przemówienie. - Dziękuję.
- Jestem Alexander Edel. - Proszę mi mówić Tobias.
- Czym się zajmujesz? - Jestem w wojsku.
- Ale wcale nie chcę tam być. - Czego więc pragniesz?
- Jeszcze nie wiem. - Jestem Cosima von Schwerin.
- Witam. - Jestem organizatorką.
- Witamy w ruchu na rzecz pokoju. - To mój numer.
Spotykamy się regularnie.
Cieszę się, że przyszedłeś.
W Bundeswehrze jest generał nazwiskiem Edel.
Gdyby wszyscy wojskowi byli tak rozbrajający...
Jezioro Güterfelder, Kleinmachnow, NRD
W klasie było dziś tak gorąco, że cały dzień o tym marzyłam.
Tak jak połowa dzieciaków.
Moi młodzi pionierzy myślą tylko o pracy domowej.
Pewnie.
Co z Martinem?
Codziennie mnie pytasz. Nie wiem.
I wiesz co jeszcze?
Nie chcę o tym dziś myśleć.
Chodź!
...zawsze o to chodziło.
3% spośród 800 czy 900 milionów przypadków przekroczenia granicy
monitoruje się przy pomocy nowoczesnej elektroniki.
Dane wprowadzane na przejściach wędrują do komputerów policyjnych.
Edel, Stamm.
Znacie generała Jacksona. To jest Henrik Mayer z NATO.
- Pokoje gotowe? - Tak jest.
Proszę za mną, tędy.
Pańska żona dzwoniła, generale. Wiele razy.
To jakaś pilna sprawa.
Stacja nasłuchowa wywiadu NRD, Berlin
- Zrobił to? - Tak, mamy dźwięk.
Panie Mayer,
dyrektor zadbał, by miał pan pokój z najlepszym widokiem.
Ponoć Zygfryd tam właśnie zabił smoka.
Mayer! Masz lepszy pokój ode mnie.
Ja mam okno na ulicę.
- Jak to się stało? - Możemy się zamienić.
- Naprawdę? - Jeśli pan chce.
Ja i tak nie patrzę za okno.
Dzięki! To przeniosę bagaże.
- Stamm? - Tak jest.
Stamm!
- Kurwa! - Co się dzieje?
- Panie generale? - Przyjechał twój stary kumpel.
Porucznik Frank Sperber. Mówi, że znacie się z Brunszwiku.
To prawda.
- Cieszy się na spotkanie. - Wspaniale.
Pójdę go poszukać.
Posłuchajcie.
- Wszystko w porządku? - Tak, w najlepszym.
- Ma pan jakieś pytania? - Nie sądzę.
Lampy można przyciemniać.
- Żeby oświetlenie pasowało do nastroju. - Poruczniku...
Proszę mi wybaczyć.
- Do zobaczenia na dole. - Tak.
A co, jeśli Bundestag nie wyrazi zgody na rozmieszczenie rakiet Pershing II?
Nie możecie odmówić.
Ten ruch pokojowy głęboko wpłynął na opinię publiczną.
Nawet kilku naszych polityków ma już wątpliwości.
Stany Zjednoczone uszanują decyzję demokratycznie wybranego rządu.
Ale i tak potrzebujecie rakiet.
Nasi waszyngtońscy stratedzy zaczynają myśleć nieszablonowo.
Chcemy rozpocząć coś, co byłoby nie do pomyślenia w erze détente.
- Uderzenie wyprzedzające? - Nie, panie kolego.
Musimy toczyć wymuszoną na nas wojnę i jeszcze ją wygrać.
Mogę panom przerwać? Mam pewną uwagę.
W naszej drobiazgowej analizie
każdy scenariusz kończył się tak samo.
Każda możliwa opcja prowadzi do eskalacji konfliktu.
Chętnie przeczytam tę analizę.
W przyszłym miesiącu zaprezentujemy ją w Brukseli.
Na pewno będzie miała wpływ na kształt ćwiczeń Able Archer.
ABLE ARCHER?
Panowie, nie podżegamy do wojny, ale nie możemy okazać cienia słabości!
Sowieci z miejsca to wyczują!
Przepraszam.
Zróbmy przerwę.
Spotkamy się punktualnie o 18. Dziękuję panom.
Jackson i Mayer zamienili się pokojami.
Słucham?
- Muszę mieć nowy klucz. - Wymyślcie coś innego.
Stamm.
- Panie generale. - Widzieliście się już ze Sperberem?
Siedzi tam.
Jeszcze nie. Muszę najpierw coś zrobić.
Siostra doprowadza mnie do szału, a córka zaginęła!
- Przywieź ją do domu! - Nie.
- Wolfgang! - Powiedziałem: nie.
- Przywieź moją córkę z Kolonii! - Tak.
- Obiecaj mi! - Tak, dobrze.
- Teraz! - Powiedziałem: tak.
Stamm.
Panie generale?
Coś ty zrobił mojej szwagierce?
- Słucham? - Bo wygaduje, że...
A, zapomnij. Masz nie pić alkoholu.
Bardzo dobrze. Poruczniku, zapraszam.
Wasza siostra, Yvonne, nie wróciła do domu od 2 tygodni.
Ważą się tu losy bezpieczeństwa wolnego świata,
a wasza matka postanowiła w tej chwili tupnąć nóżką.
Macie misję: odnaleźć Yvonne.
I odwieźć ją do domu, zanim wasza matka przyjedzie tu
wraz ze swoją szurniętą siostrą i rozwali mi konferencję.
- Co ma z tym wspólnego ciotka Renate? - Najlepiej spytać Stamma.
Wiecie co, Stamm?
Możecie odpokutować, towarzysząc porucznikowi Edelowi.
- Ale to sprawy rodzinne! - Wykonać rozkaz!
Macie wrócić jak najszybciej.
- Dokąd jedziemy, Alex? - Do Kolonii.
Wolisz być z nim? Możesz go sobie wziąć. I resztę tych durniów też.
Szkoła im. Wilhelma Piecka, Kleinmachnow, NRD
Pani Rauch!
Pani siostra jest w pokoju nauczycielskim.
- Właściwie to czekam na ciebie. - Na mnie?
Możemy chwilkę porozmawiać?
To dla ciebie.
Otwórz.
Bardzo martwi się o Ingrid.
To zrozumiałe. Kto by jej pomógł w razie nagłego wypadku?
Albo gdyby jej stan uczynił ją...
podatną na wpływy drugiej strony?
To by było niebezpieczne dla Martina, który jest w RFN.
To okropne, że jest taka samotna.
Sama bym się do niej wprowadziła, ale niestety...
- Muszę przebywać w Bonn. - Tak.
Ja mogę z nią zamieszkać.
- Ależ nie. - Sądzi pani, że by mnie nie chciała?
Byłaby zachwycona.
Byłaby to wielka ulga dla Martina, gdybyś jej przypilnowała.
I dla mnie też.
Ale prosiłabym cię o zbyt wiele.
Chętnie to zrobię. Naprawdę.
Gdybyś chciała się ze mną skontaktować...
To mój dobry przyjaciel. Można mu zaufać.
Pracuje tu, w NRD.
Dziękuję.
To ja dziękuję tobie.
Komuna Rhagwan, Kolonia, RFN
Ja sprawdzę tam.
Yvonne!
Hej, Alex!
- Tylko spokojnie. - Suń się, chcę rozmawiać z siostrą.
- Yvonne! - Teraz jest Devitą.
- To fajnie. - Spadaj stąd, Alex!
- To przynosi złą karmę... - A zamknij się!
Yvonne została Sannjasą. Poszukiwaczką prawdy.
- Należy do nas, a my do niej. - Wróćmy do domu.
- Tu jest mój dom. - Czyżby?
Twój Bhagawan mieszka daleko stąd,
ma własny harem i sto Rolls Royce'ów!
Idziemy, Alex.
- To boli! - Spokojnie!
- Tata kazał ci wracać do domu! - Odwalasz za niego brudną robotę?
Nie dotykaj jej! My nie wierzymy w przemoc.
To jest dla ciebie przemoc? Pokażę ci przemoc!
- Puszczaj go! - Uspokój się.
A ty, co tu robisz? Ciebie też przysłał mój ojciec?
Nie. Robię tylko za kierowcę.
Bardzo mi przykro. Ja...
Możemy porozmawiać? Na osobności?
Nie chodzi o twojego ojca, ale o matkę.
Jest w domu i nie wie, gdzie jesteś.
- Martwi się o ciebie. - Naprawdę?
Tak. Chyba po prostu się niepokoi.
Nie możesz tego dla niej zrobić?
Może i mogę.
Zawiozę cię do domu, dobrze?
- Miłego wieczoru. - Dzięki.
Przepraszam. Dzięki.
Naprawdę chcemy rozmieścić te pociski.
Rosjanie mają swoje SS-20.
Jestem w środku.
Kurwa!
"A słoń Celebes ma coś żółtego w tyłku."
A potem: "Słoń z Borneo ma tyłek z przodu i z tyłu".
Panowie mi wybaczą. Rano wyjeżdżam.
Jeszcze koniaku dla pana?
A czemu by nie.
- A panu? - Dziękuję, nie.
Mamy problem.
NATO ŚCIŚLE TAJNE
Raport jest kwadratowym kawałkiem plastiku z dziurą w środku.
"Floppy disk".
- Przejrzą nas, jeśli to zabiorę. - To dyskietka.
Chrzanić to!
Przesyłka została dostarczona.
Krytyka ze strony opozycji każe wątpić w zaangażowanie RFN...
Dobry wieczór.
Opuściłeś kolację. Pomyślałam, że musisz być głodny.
To bardzo miłe, ale nie mogę.
Mówiłem, że mam dziewczynę.
Oczywiście. Bardzo daleko stąd.
Nie mogę. Musisz iść.
A ponoć żołnierze żyją, jakby jutra miało nie być?
Pomocy! Na górze!
Późno wróciłem z Kolonii.
Odwiozłem Alexa i Yvonne do domu, a potem wskoczyłem w pociąg.
- Tak. - Chciałem się szybko obmyć.
Przed pójściem do restauracji.
Nie zamawiałem obsługi. Ale kiedy otworzyłem drzwi...
Chyba mnie jakoś obezwładniła.
Moje ostatnie wspomnienie, to jej sylwetka w oknie.
Zaginął nośnik danych. Był na nim cały mój raport.
Mogło chodzić o to. Ona coś upuściła.
A na dole chyba ktoś stał.
Kiedy odwróciła się ode mnie, po prostu jej przywaliłem.
Okropnie się z tym czuję. Nigdy nie uderzyłem kobiety.
Panie generale.
Ścigaliśmy podejrzaną, ale wymknęła nam się w parku.
"Wymknęła się"? Kobieta?
- Była dobrze wyszkolona. - KGB albo Chińczycy.
Chyba nam wszystkim przyda się po drinku.
Umyj się, Stamm.
No i w końcu się odnaleźliście.
Sperber.
Wcale cię nie poznałem. Fajnie cię widzieć.
Wyglądasz na... zajechanego.
- Za dużo winka, co? - Tak.
- Co tam w Brunszwiku? - A, wszystko po staremu.
Gówniane pogoda, żarcie i godziny pracy.
Panowie, zostawię was samych.
- A co u chłopaków? - U nich? Dalej dupki.
A poza tym wszystko gra. A, no i...
Leibfried został generałem.
Leibfried? Naprawdę?
Stamm.
Co pan pije?
Pani drink nieźle wygląda.
I co?
Niezły.
- Moritz Stamm. - Linda Seiler.
- Miło mi. - Nie pytam, co pan tu robi.
Lepiej nie. A pani?
Jestem sekretarką Henrika Mayera.
Głównego analityka NATO w Brukseli.
Wiem.
- Podać coś panu? - Tak, dwa takie drinki.
{c:$aaeeff}Tłumaczenie: kat Korekta: sindar
facebook.com/GrupaHatak facebook.com/SeriAllez